De pottenkijker

De “pottenkijker”

De “pottenkijker” komt er in het kort gezegd op neer dat de bank de onderneming verplicht om een adviseur aan te stellen die het vertrouwen van de bank geniet. Vaak gebruikt de bank hiervoor een lijst met in aanmerking komende bureaus, waaruit door de ondernemer een keuze kan worden gemaakt. Ogenschijnlijk lijken hier de belangen van de onderneming en de bank met elkaar te sporen, maar dat behoeft geenszins het geval te zijn. Dit is met name niet aan de orde wanneer de crisismanager zich min of meer gaat gedragen als een “stille bewindvoerder” van de bank.

Wanneer een “pottenkijker” is aangesteld dienen ondernemers ervoor te waken dat “vertrouwelijke informatie” zonder meer bij de bank terechtkomt als het informatie betreft die vervolgens ook tegen de onderneming en de ondernemer door de bank gebruikt kan worden. Uit de praktijk blijkt dat op deze wijze vrij snel juridisch relevante informatie bij de bank kan worden aangeleverd, waardoor de bank over kan gaan tot een rechtmatige kredietopzegging.

Verstandige ondernemers laten de “pottenkijker” dan ook bewaken door een volstrekt onafhankelijke en deskundige adviseur die zij zelf aanstellen en waarin zij vertrouwen hebben. Als de “pottenkijker” problemen heeft met de aanstelling van de “waakhond” dan levert de “pottenkijker” daarmee zelf het bewijs van deze boobytrap. Ook als banken aangeven dat zij problemen hebben met de “waakhond” is deze boobytrap zichtbaar gemaakt, nog vóór het moment dat de boobytrap schade kan veroorzaken.