De botte bijl

De “botte bijl”

De “botte bijl” wordt gekenmerkt door een politiek van eigen belang van de bank, waarbij het doel de middelen heiligt. Deze boobytrap kent meerdere varianten, die allemaal op hetzelfde neerkomen. De bank gedraagt zich als “een olifant die in een porseleinkast tekeer gaat” en de ondernemer kan slechts passief toekijken naar de schade die de olifant veroorzaakt.

Deze boobytrap wordt toegepast wanneer de bank geen enkel vertrouwen meer heeft in de onderneming en de ondernemer, en de bank nog slechts uit is op het beperken van haar eigen schade, waarbij zij niet schroomt om – indien gewenst – zwaar geschut in stelling te brengen. Beslaglegging, het leeghalen van bedrijfspanden en toepassing van alle juridische uitwinninginstrumenten die de bank ten dienste staan. Het is in feite het begin van een formele kredietopzegging.

Uiteraard is de boobytrap de “botte bijl” het meest effectief wanneer vooraf geen enkele waarschuwing wordt gegeven voor het in stelling brengen van het zware geschut. Om die reden gaat deze boobytrap automatisch gepaard met veel commotie en opwinding!

Ondernemers die een “botte bijl” hebben meegemaakt vertrouwen vanaf dat moment geen enkele bank meer en het duurt vaak jaren om zo’n ervaring te verwerken.

Het ontstekingsmechanisme van deze boobytrap wordt ook wel aangeduid met de uitdrukking “de stekker is er door de bank uitgehaald”. Het licht gaat dus uit en de ondernemer kan hier verder weinig aan doen.